videoyu flickr da gezinrken bulmuştum ama kimindi hatırlamıyorum artık kusura bakmasın videonun bnde yarattığı tek imge var naiflik; izleyin hak verecesiniz bende yazı tutulmasından kurtulmuş olurum ufak ufak…
p.s.: eşlik eden müzik te çok hoş
eğer yazıyı beğendiyseniz, rss beslemesine kayıt olun!
Haz
proje çok güzel bir proje ülkemizdeki en büyük sorunlardan birine trafik kültürüne bence büyük bir katkı ağaç yaşken eğilir demişler ve ortaya bu proje çıkmış.
projeyi yapan buradan veya yan tarafta blogunun linkine ulaşabileceğiniz çok sevdiğim arkadaşım ve anadolu demokrat gençlik hareketi genel başkanı çağlar demiral. yukarıdan sunuyu izleyin bana hak vereceksiniz.
tam bunları yazarken aklıma bir de şu geldi çağlar başkan birde minibüsçü, taksici ve kamyoncu eğitim parkı projesi yapmayı düşünürmüsün bence türkiyenin bu parkada en azından diğerleri kadar ihtiyacı var ne dersiniz…
eğer yazıyı beğendiyseniz, rss beslemesine kayıt olun!
Haz
yıllar önceydi nerdeyse 7 yıl olmuş evet yıllar önceydi diyebilecek kıvama elmiş düşinsenize anısı bile yıllar önce olmuş bir lise-kolej şu ansa sanki başka bir hayat gibi geliyor bana…
evet o zaman üniversite 2. sınıftaydım yanlış hatırlamıyorsam aklım bulutların bile ötesinde şimdi nerdeydi bulmak zor. kız arkadaşımla bir bardan çıkmış ve galiba izmire gitmeye karar vermiştik şimdi ne kadar alakasız geliyorsa o zaman o kadar zevkliydi. arabaya atladık otobana girdik tam kartal tabelasını görünce aklıma eski okulu geldi saat gecenin üçüydü kız arkadaşım ne yapıyorsun falmn derken ben kartal çıkışına saptım gel dedim seni okuluma götüreyim çıktık yıllarca teptiğim yollardan biraz değişmişte olsalar okuluma geldik ama tabela değişmişti o zamanlar 11 yıl boyunca yatılı okuduğum ve çok sevdiğim okuluma gelmiştim ama bilenler bilir yukarıdaki girişin (okulun iki ana girşi vardı ve bunu yanında atladığınız(mız) duvar girişleri) okan üniversitesi olduğunu gördüm. gittik bekçi hafif uykulu biz ise günü ortasındayız tıklattık bu sırada “manyakmısın” şeklinde uyarılsamda orası benin 8 senelik evim ve dinlemeden tıklattım cama karşımda şimdi hatırlamadığım ama okul yıllarından tanıdığım ve muhabettimiz olan bir bekçi şaşırdı beni görünce ne arıyorsun dedi bu saatte şaşkınlıkla. “ben geldim” dedim “okulumu özledim ” gel dedi içeri girdik kulubeye kız arkadaşımla . birer çay içtik benim bekçi çayı dediğim kulubede yapılan tadına doyamadığım çaylardan biriydi. muhabbet ettik bekçi birkaç anı anlattı güldük hep beraber. sonra dedimki abi gezdirebilirmiyim okulu beçi biraz tedirgin : “aman dedi yakarsın beni” ama tabii yılların hatırı ikna oldu gece saat 4 gibiydi girdik okulumuza değişen ve uzaklaşan okuluma. yıllarca yürüdüğüm okulun bahçesinde bir banka oturduk ben kaldığım odaların camlarını göstredim dışarıdan, yatılı günlerimi anlattım , ahmet hocanın “hade bakem uyanın, akşam yatmak bilmezsiniz sabah kalkmak” diyen o özlediğim uyandırmalarını ve daha bir çok anıyı uzun uzun. okulumu takdis ettim dışından ama sanki odalarında yürüyormuşçasına. anılara daldım…
ben özel ortadoğu lisesine yatılı olarak başladığımda 10,5 yaşında bir çocuktum mezun olurken ise 19 yaşında bir genç olmuştum. beni bu okul büyümüştü deyim yerindeyse…
sabah ezanı okunurken okuludan bekçiye teşekkür edip çıktık gizlice.izmire doğru yol aldık…
o gün ayrımsamıştım artık hayatımın bir döneminin kesinlikle bitip diğerinin başladığını…
o günden sonra ben bir daha okuluma uğramadım. nedense acı verdi biraz o güzel anıları en canlı haliyle yaşamak bana.
bugüne kadar bunu sadece ben şimdi eski olan kız arkadaşım ve o geceki bekçi biliyordu ama nedense bugün yazmak istedim,nede olsa suç zaman aşımından düşmüştür…
eğer yazıyı beğendiyseniz, rss beslemesine kayıt olun!
Haz
bilenler bilir yağmuru hiç sevmem(sevmezdim) hatta öğrencilik dönemimde araba mevzunun bana tek ve yanlızca koyan tarafı yağmurda bir yerden bir yere gitme zorunluluğu olurdu mümkünse gitmez mümkün değilse de söylene söylene şemsiyemi alır çıkardım sırf bu yüzden hep etrafımda bir şemsiye hala bulunur.
bugün bir yandan bir ufak dinlenme bir günlük boşluk ile eve gelmişim son dönemde tv olayını nerdeyse bitirdiğim için kız kardeşimin mp3 listesinden türkçe bişeyler çalıyorum bilgisayardan rastgele seçme modunda arkada bertuğ cemilin yağmur şarkısı balkonda güzel havada bir güzel kahvelerimizi içtik yanımda bir arkadaşla muhebbet ede ede. tam dışarı çıkacağımız sırada bir gök gürültüsü ben hemen içeri girdim arabanın anahtarını aldım ve dışarı çıkarken arabadan şemsiyemi kaptım.
evim izmitin tek yürüyüş yolu olan cumhuriyet caddesinden ( yerel de bende dahil olmak üzere sevgi yolu diyenler çok) yağmur altında şemsiyemizle yürüyorduk birden aklıma şarkı geldi dedim ki kapatalımmı şemsiyeyi ( çook eskilere giderek içimden…) olur dedi . kapattık şemsiyeyi yağmurun altında kapalı şemsiye biz ıslanarak yürüdük zevk ala ala. belki de ben ömrümde ilk defa isteyerek yağmurun altında isteyerek ıslandım şemsiyem elimde kapalı, sade yaz yağmurunun tadına vararak ve bize bakan insanların “bunlar ne yapıyor yağmur altında şemsiyeleri kapalı ıslanıyorlar, (romantikler-saftorlar, v.b.)” bakışları altında yzüzmde bir gülümsemeyle….
bu fotoğrafı da internette yazının resmini araştırıken buldum elim gitmedi delete ( silme) tuşuna basmaya…
eğer yazıyı beğendiyseniz, rss beslemesine kayıt olun!
May
yıllar önceydi yapıstatiği diye bir ders vardı ben takmıyordum, takıp ta ne yapacaktım ki gerek yoktu o zaman için, ama yıllar geçti devran döndü ben şimdi bu dersi geçmek için canım dişimde çalışıyorum. daha da kötü tarafı ben görmeyeli ders bayağı bir zorlaşmış kısa özet 297 kişi toplamda bir dersi alıyor üniversitede. varın siz düşünün baraj gibi bişey olmuş hatta geçen gün okulda dolanırken (standart kantine kahve almaya gidiyordum yani öyle özlediğim salak salak dolaşmalar değil) önümde 4. sınıf değillerdi uzatmışlardı zennedersme iki arkadaş giderken, aralarında geçen konuşma aynen şöyleydi: isimlerini bilmediğimden a ve b diyelim” ;
a: “yaa olm benim okul garanti bitti”
b: “nerden biliyorsun, g.t” ,
a: “olm kemalin derslerini verdim(kemal dedikleri yapı statiği I ve II derslerini veren yard. doç dr. kemal beyen oluyor. bu arada galiba doçent olmuş artık hatam olduysa kusura kalmayın veya yıllar sonra bu yazıyı okur da kemal hocam prof olduysa ….çok geyik oldu)”
b: ” vaay y.wşak senin okul harbi bitmiş lan “
olay aynen böyle nüks etti onlar konuşmaya devam ediyorlardı ama benim dikkatim o sırada başka birşeye kaydı ama neydi hatılamıyorum. şimdilerde de finaller geldi ve ben yapıstatiği ile bayağı kardeş durumundayım. içimdeki his geçeceksin diyor ama bakalım.
bu arada yapı statiği veya kemal beğen diye aratıp bulanlar için iki tane de pdf koydum yazının sonuna yapıstatiği açı ve cross yöntemini anlatıyor bende erkan hocadan(kocaeli üniversitesinden sevdiğim asistan hocam olur kendisi) aldım. hep geyik olmaz değilmi birazda eğitim şart ……
yapı statiği II cross konu – soru anlatımı için buradan
yapı statiği 2 açı konu – soru anlatımı için şuradan buyrun.
umarım yazı hem rahatlatmış hemde işi olana gerekli gazı vermiştir en azından bana gaz vermese de rahatlattı gazımı aldı birazcıkkk 
p.s.: bazı takipçiler yaw bu sıralar çok az yazıyorsun diye mesaj atıyorlar ama idare edin diyeyim yazın telafi edicem 3 hafta kaldı sonra bayaa bi rahatlayacağım inşallah …
eğer yazıyı beğendiyseniz, rss beslemesine kayıt olun!
